Delghec MAG

İşim gereği Antalya’nın sahil şeridindeki otellerine gidiyorum. Birbirinden farklı mimariye sahip, çeşit çeşit iç mimari örneği dolu yüzlerce otel… Sahip oldukları şaşaaya birini örnek versem, siz bir başka birisini hemen örnek verebilirsiniz. Fakat bugün gördüğüm otel bende en fazla iz bırakanı oldu. Sebebi ise ne görkemli iç dizaynı, ne de şatafatlı mobilyaları; sahip olduğu sadelik. 

Bahsi geçen otele sadece İskandinav ülkeleri vatandaşları misafir olarak geliyor. Otelin acentayla anlaşması öyle, parasıyla değil mi öderim kalırım diyemiyorsunuz. Koridorlarında halı yok, nedenini sordum yetkili arkadaşa, müşterilerin öyle istediğini söyledi. Hiçbir bölümde göze çarpan lükse dair en küçük bir örnek yok. Düz duvarlar, yerlerde fayans döşeme, resepsiyonu bile sade… Aile oteli, akşam dokuz buçuktan sonra çıt çıkmıyor, çocuklarını uyutan anne-babalar balkonda sakince içkilerini yudumluyorlar.

Dolayısıyla 2010’daki Helsinki ziyaretim aklıma geldi, Finlandiya ve ona dair bildiklerim. Şehirlerindeki sadelik tatil anlayışlarına da yansımış. Gelin görün ki dünyanın refah düzeyi en yüksek toplumlarındandır Finlerin ülkesi. Ha bir de geçen yıl Finlandiya başbakanının Türkiye ziyareti vardı. Fin başbakan ve beraberindeki kalabalık olmayan heyetine bizimkiler biznıs kılastan yer ayırtıyorlar, Finler yok gerekli değil biz ekonomi sınıfında uçarız diyorlar. Uçakta Fin heyeti ekonomide, onları korumakla görevlendirilen bizim korumalarsa biznısta…

 Açıkçası bir zamanların bataklık ve kayalık ülkesiyle ilgili bu tür birçok örnek verilebilir, anlatılanlardan onlarca anlam çıkarılabilir. Ben ise daima görgüsüz bir zenginliktense onurlu bir fakirliği tercih ederim.